ในตอนนี้  ให้ชื่อเรื่องว่า “ขอความเข้าใจ”


บทความจากเฟสบุ๊ค.. เรื่อง ขอความเข้าใจ
โดย. พระมหาวินัย วินยธโร 

ในตอนนี้  ให้ชื่อเรื่องว่า “ขอความเข้าใจ”  เป็นเรื่องราวของหญิงไทยท่านหนึ่ง (หรืออีกหลาย ๆท่าน) ที่มาแต่งงานมีครอบครัวใช้ชีวิตอยู่เมืองที่เขาเรียกกันว่า…เมืองนอก

 

 และนี่คือ เรื่องราว (โดยย่อ) ที่คัดมาจากเฟสบุ๊ค ที่เขียนถามปรึกษามาทาง  facebook: watdevarajvenice italy

“การที่ผู้มีพระคุณของเรา ต้องการที่อยากได้อยากมี แล้วเราจำเป็นไหมค๊ะ ที่จะต้องตอบแทน ทั้งที่เราก็ไม่ได้มั่งมีเหมือนคนอื่นเขา แล้วหนูจะบาปไหม  หนูทุกข์และคิดมาก กับเรื่องพวกนี้ อยากอ่านหนังสือก็จิตใจไม่สงบอ่านแล้วก็กลายเป็นจำไม่ได้ เพราะในสมองมีแต่เรื่องราวเหล่านั้น หนูเป็นแบบนี้ร่วมจะสี่ปีแล้ว แล้วก็ไม่อยากที่จะเป็นแบบนี้ตลอดไปค๊ะ”

สรุปเรื่องราว / พ่อแม่ที่อยู่เมืองไทย  อยากมีบ้าน เหมือนบ้านข้าง ๆ ที่ลูกสาวเขาไปได้สามีต่างประเทศ(คนละประเทศกับโยมท่านนี้)   แล้วกลับมาสร้างบ้านให้พ่อให้แม่เขา  ส่วนโยมท่านนี้ก็ถูกพ่อแม่ทางเมืองไทย พูด บ่น เรื่องทำใมไม่มาสร้างบ้านให้พ่อแม่เหมือนกับลูกบ้านข้าง ๆ ไม่กตัญญูรู้คุณ ให้พ่อให้แม่อยู่ลำบาก สารพัดที่พ่อแม่ที่ไม่เข้าใจจะพูดไป ทำให้ลูกที่อยู่เมืองนอกเสียใจ ทุกข์ใจ โดยที่ไม่ได้เห็นความเป็นอยู่จริง ๆ ของลูกสาวตนเองว่า ไม่ได้สวยหรูอย่างที่คิด อธิบายให้ฟังก็ไม่เข้าใจ  หญิงไทยที่มาได้สามีที่เมืองนอก บ้างก็ได้สามีมีฐานะดี  บ้างก็ได้สามีมีฐานะปานกลาง  แต่ส่วนมากพ่อแม่จะทราบและเข้าใจไปเองแต่เพียงว่า  ฝรั่ง ต้องรวย..

เมืองนอก…เมื่อเอ่ยชื่อนี้ ก็คงจะเป็นที่หมายปองของอีกหลายคน โดยเฉพาะคนที่ไม่เคยมา คนที่มาอยู่เมืองนอก หรือต่างประเทศนั้น ก็มีเหตุปัจจัยต่างกรรมต่างวาระกัน บ้างก็มาเพื่อศึกษาเล่าเรียนหาความรู้ บ้างก็มาท่องเที่ยว บ้างก็มาทำงานทำการ บ้างก็มามีครอบครัว บ้างก็มาด้วยความจำเป็นจำใจ ฯลฯ  

 

ความเป็นอยู่ของผู้คนในต่างประเทศนั้น (เจาะจงประเทศที่ผู้เขียนอยู่นะครับ)  ต่างกันกับที่บ้านของเราโดยสิ้นเชิง ไม่ว่าจะเป็นอาหารการกิน ความเป็นอยู่ ผู้คน นิสัยใจคอ แม้กระทั่งคำพูดคำจา ฯลฯ บางท่านมาอยู่กับสามีที่ไม่เข้าใจ ไม่ชอบอาหารไทย บางท่านก็ไม่ได้กินอาหารไทยเลย เพราะสามีหรือครอบครัวสามีไม่ให้ทำ โดยให้เหตุผลว่า  เหม็น กลิ่นแรง ฯลฯ

 

เมื่อมาอยู่เมืองนอก พ่อแม่พี่น้องเพื่อนฝูงที่อยู่เมืองไทยก็บอกว่า ดีจังเลย ได้มาอยู่เมืองนอก คงจะรวยน่าดู แต่จะมีใครรู้จริง ๆ จากคนอยู่เมืองนอกจริง ๆ ไหมว่าเป็นอย่างไร ? ดีจริงไหม ? รวยจริงไหม ?

 

พ่อแม่ (บางท่าน) ที่อยู่เมืองไทยก็คิดแต่ว่าลูกที่มาอยู่เมืองนอกต้องมีเงิน  ต้องร่ำรวย ฯลฯ ในอีกมุมหนึ่ง ลูกก็ไม่อยากให้พ่อแม่รู้ว่าจริงถึงความเป็นอยู่นั้นเป็นอย่างไร  เมื่อพ่อแม่ถามก็บอกแต่เพียงว่า อยู่ดี มีพร้อมทุกอย่าง สุขสบาย มีเงินมีทองใช้ (เพื่อให้พ่อแม่ต้องเป็นห่วง)  แต่ความเป็นจริงแล้วอยู่แบบประหยัด อดออม อดทน เพื่อสิ้นเดือนจะมีเงินส่งไปให้พ่อแม่ผู้มีพระคุณ     ความกตัญญูรู้คุณ  เท่าที่ผู้เขียนได้ไปสัมผัสมาในหลายประเทศ (ในแถบยุโรป) เชื่อได้แน่ว่าไม่มีประเทศไหน ที่ลูกจะมีความกตัญญูรู้คุณพ่อแม่เท่าเมืองไทยเราอีกแล้ว (อันนี้เป็นประสบการณ์ตรงนะครับ)

 

สตอรี่บ้านนาในตอนนี้ (ขอความเข้าใจ) จะเขียนต่อไปก็คงจะยาว (เดี่ยวท่านผู้อ่านบอกว่าเขียนเยอะไปแล้ว)  จึงอยากจะฝากไปถึงผู้เป็นพ่อเป็นแม่ (บางท่าน) ที่ยังไม่เข้าใจ และยังคิดแบบเดิม ๆ ว่า ลูกที่มาอยู่เมืองนอกนั้น หรือ ได้สามีฝรั่ง จะต้องมีเงินมีทอง ต้องกลับไปสร้างบ้านให้พ่อให้แม่ ส่งเงินให้พ่อแม่ทุกเดือน ฯลฯ /  ความจริงแล้วผู้เขียนคิดว่า ลูกคนไทยทุกคนที่มาอยู่เมืองนอก มีความกตัญญูรู้คุณทุกคน อยากกลับไปสร้างบ้าน อยากไปทำให้ที่บ้านเกิดตนเองเจริญทั้งนั้น  แต่บริบทของการเป็นอยู่ การใช้ชีวิตในเมืองนอกนั้น การที่จะได้เงินมาบางครั้งก็ไม่ใช่เรื่องง่าย ต้องทำงานอย่างหนัก  ทนทั้งสภาพอากาศที่หนาวเหน็บ ฯลฯ เป็นความจริงที่บางท่าน (ส่วนน้อย) อาจโชคดีได้สามีเป็นคนพออยู่พอกิน ร่ำรวย แต่จะมีใครรู้บ้างไหมว่า มีคนอีกจำนวนมากทีเดียวที่ต้องทำงานเก็บเงินหาเลี้ยงตนเอง อดทน อดออม เพื่อให้พ่อแม่พี่น้องทางบ้านมีความเป็นอยู่ที่ดี มีความสุข ถึงแม้ตนเองจะทุกข์ก็ตาม….

 

วินยธโร ภิกฺขุ  15-7-2013

เข้าชม : 5693

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *